Be-Ready Vr 2 tonen karakter in Dord..................

Vandaag stond de als zeer lastig te boek staande uitwedstrijd tegen SC Emma op de agenda. In verliespunten een van de lijstaanvoerders in deze klasse. Iets voor elf stapten we in en togen richting Dordrecht. Het werd al snel spannend, want al na een kilometer of elf doemde immers de brug over de Merwede op. Gezien de staat waarin deze blijkbaar verkeerde, was het even afwachten of alles goed zou aflopen, maar dat viel gelukkig mee. De brug gaf geen krimp onder zoveel voetbaltalent. Een chauffeur was zijn bril vergeten, maar gelukkig had bijrijder Jeroen de zijne wel op en die kon dus af en toe zeggen of we links of rechtsaf moesten slaan. Met een kruissnelheid van een kilometertje of 95 werd Dordrecht ruimschoots op tijd bereikt. Een allervriendelijkste ontvangst viel ons vervolgens ten deel. De selectie richting kleedruimte en de begeleiding en supporters 20 treden omhoog richting een uiterst fraaie kantine.

De warming up ging als vanouds en de wedstrijd stond op punt van beginnen. Wellicht was het een optie, vroeg een van de meer geroutineerde spelers, om de opstelling nu ook nog even prijs te geven? Is slechts een detail maar toch! De opstelling werd gegeven maar de dames zijn inmiddels al zo ervaren dat zij deze aanpassen aan het wedstrijdverloop.

Even later gingen we fris en fruitig van start met Isa  als keeper. Die moest al snel in actie schieten, maar voorlopig viel er weinig gevaar te duchten van de voorwaartsen van SC EMMA. Wel werd duidelijk dat de tegenpartij vandaag meer kans zou maken op drie punten dan wij. Toch duurde het nog bijna 15 minuten alvorens Isa de trieste gang naar het net moest maken. Nog voor rust werd het 6-0, maar de Be-Ready dames bleven strijden voor wat ze waard waren en dat is inmiddels best veel. Isa vloog van hoek naar hoek van kruising naar kruising, tikte ballen net onder de lat vandaan en voorkwam zo nog heel wat doelpunten van de tegenpartij.

Zoals gezegd 6-0 bij rust. In de rust een poging gewaagd wat om te zetten, maar het bleef bij die poging. Wel ging Annemarie keepen. Na rust bleef SC EMMA beduidend sterker, maar de bal verdween  voorlopig niet tussen de Hankse palen. Het blijkbaar nog nooit ontdekte keeperstalent van Annemarie was daar zeker debet aan. Haar doel was duidelijk, zoveel mogelijk ballen op zoveel mogelijk manieren tegen houden. De tegenstander gooide er nog maar een 5 verse krachten tegenaan. Wij deden dat niet want we "stonden" immers goed. Ook werd de weg naar de helft van de tegenpartij steeds vaker gevonden. Het was uit een van die tegenstoten dat Britt de lat boven de Dordtse goalie trof en Willemijn die met een uiterst fraaie volley voor de meer dan verdiende tegentreffer zorgde. 6-1.  De man aan het scorebord was voor de rest van de wedstrijd meteen van slag. De "harde kern uit Dordrecht " op het balkon van de kantine ging zich steeds vaker en luidruchtiger roeren en zorgde voor cupsferen op en rondom het veld. Bij het laatste fluitsignaal van de goedleidende, in een foeilelijk pak gestoken overigens, scheidsrechter bleek de man aan de teller zich te hebben hervonden en stond er 9-1 op het scorebord. Een kniesoor echter die daar op let. Was weer een gezellig ochtendje voetbal, met tal van leuke en spannende momenten voor de goal(s). Een hartverwarmende inzet tot aan het einde toe. We konden eindelijk aan de chocoladeletters beginnen!